Na tej stronie znajdziesz najciekawsze artykuły o najwartościowszych suplementach i najskuteczniejszych lekach, wpływających na tężyznę fizyczną, estetykę ciała i stan zdrowia osób aktywnych fizycznie

Cordyceps na szybszy przyrost masy mięśniowej

2.04.2024 | Legalne anaboliki | 0 komentarzy

Autor: Sławomir Ambroziak

Słowa kluczowe: włókna mięśniowe, komórki satelitarne, komórki macierzyste szpiku kostnego, cordyceps

Jak dobrze wiemy, masa mięśniowa przyrasta szczególnie efektywnie na skutek ciężkich wysiłków fizycznych, w których dochodzi do degradacji włókien mięśniowych. Przyrost masy mięśniowej jest bowiem skutkiem adaptacji organizmu do ciężkich wysiłków fizycznych. Po urazie doznanym na skutek jednego wysiłku, organizm nie tylko odbudowuje uszkodzone włókna mięśniowe i ich białka miofibrylarne, ale też dobudowuje więcej włókien i ich białek, aby lepiej przygotować mięśnie na wypadek kolejnego podobnego zdarzenia.

Mechanizm sterujący przyrostem masy mięśniowej w odpowiedzi na ciężki wysiłek fizyczny opiera się na tzw. komórkach satelitarnych. Komórki satelitarne to macierzyste komórki mięśniowe, egzystujące w uśpieniu w sąsiedztwie dojrzały komórek, czyli włókien mięśniowych. Dopiero uraz doznany przez tkankę mięśniową na skutek jej przeciążenia mechanicznego w postaci rozpadu białek i włókien mięśniowych budzi komórki satelitarne. Teraz komórki satelitarne zaczynają gremialnie się mnożyć. Łączą się w większe struktury i albo przekształcają się w nowe włókna mięśniowe, albo zlewają ze starymi włóknami, zasilając je dodatkowymi mitochondriami i jądrami komórkowymi, dzięki którym włókna mogą produkować więcej nowych białek miofibrylarnych.

Jednak proces powysiłkowej regeneracji i rozbudowy muskulatury przekracza zazwyczaj możliwości zapasu komórek satelitarnych, zgromadzonych w tkance mięśniowej. Ale w tej sytuacji przychodzą z pomocą tkance mięśniowej komórki macierzyste szpiku kostnego, które migrują do miejsca urazu mięśni, gdzie przemieniają się w komórki satelitarne.

Cordyceps, czyli maczużnik chiński, to grzyb – surowiec zielarski zaliczany do grupy tzw. adaptogenów, czyli środków ułatwiających naszemu organizmowi przystosowanie się do egzystencji w trudnych warunkach środowiska zewnętrznego. W krainie naturalnego występowania, w wysokim Tybecie, cordyceps stosowany był jako adaptogen od stuleci przez pasterzy jaków, którzy zresztą podpatrzyli ten sposób wspomagania tężyzny fizycznej, obserwując swoich podopiecznych, pilnie wyszukujących i namiętnie przeżuwających smakowite owocniki cordycepsa. Maczużnik to trwały element tradycyjnej medycyny chińskiej, choć wzbudza również żywe zainteresowanie współczesnej medycyny zachodu, głównie z uwagi na właściwości przeciwcukrzycowe i przeciwnowotworowe.

Specjaliści od wspomagania wysiłku sportowego zainteresowali się cordycepsem w 1988 r., po Olimpiadzie w Seulu, której arena była świadkiem bodaj największej w historii afery dopingowej. Tam to krążyły słuchy, że podobno azjatyccy atleci zawdzięczają swoje sukcesy wspomaganiu z użyciem „magicznego grzybka”. W latach 90. ukazały się przynajmniej dwie prace przeglądowe, omawiające niepublikowane badania chińskich naukowców, dowodzące niezwykle spektakularnego, pozytywnego wpływu maczużnika na rozwój sportowej formy. Niektóre z tych eksperymentów doczekały się późniejszej weryfikacji w dobrze kontrolowanych badaniach naukowych, m.in. w najnowszym badaniu tej kwestii, opublikowanym w marcu bieżącego roku (Dewi, 2024).

W badaniu tym wzięło udział czternastu mężczyzn w wieku 23-30 lat, którzy wykonali tzw. trening interwałowy o dużej intensywności i od których pobrano biopsje mięśni po 3 i 24 godzinach od zakończenia treningu. Uczestnicy badania albo przyjmowali nieaktywne placebo, albo sproszkowany cordyceps w łącznej dawce 1 g – 0.5 g na 11 godzin i 0.5 g na 1 godzinę przed rozpoczęciem treningu.

Interwałowy trening o dużej intensywności indukował znaczący wzrost liczby komórek macierzystych szpiku kostnego w mięśniach szkieletowych (o 38%) po 24 godzinach okresu regeneracji powysiłkowej. Jednak w przypadku suplementacji cordycepsu przed treningiem efekt ten był wyraźniejszy i szybszy; po 3 godzinach okresu regeneracji powysiłkowej liczebność komórek macierzystych szpiku kostnego wzrosła w tkance mięśniowej o 51%.

Uszkodzeniom włókien mięśniowych spowodowanym przez ciężki trening towarzyszył przedłużający się wzrost liczby komórek satelitarnych, w okresie od 3 do 24 godzin regeneracji powysiłkowej. Jednak suplementacja cordycepsu spowodowała bardziej wyraźną odpowiedź mięśni na ciężki trening w postaci większego wzrostu liczby komórek satelitarnych – zarówno po 3, jak i 24 godzinach od zakończenia wysiłku.

Po 24 godzinach od zakończenia treningu naukowcy zaobserwowali w całym przekroju przeciążonego mięśnia 4-krotny wzrost liczby komórek macierzystych szpiku kostnego przekształconych do komórek satelitarnych. Jednak w przypadku przedtreningowej suplementacji cordycepsu proces przemiany jednych komórek w drugie zdecydowanie przyspieszał – ten sam 4-krotny wzrost miał miejsce już po 3 godzinach od zakończenia wysiłku.

Krótko więc podsumowując: przedwysiłkowa suplementacja cordycepsu zarówno potęguje, jak też przyspiesza powysiłkowy proces regeneracji i rozbudowy tkanki mięśniowej.

Dzięki tym nowoodkrytym, unikalnym właściwościom cordycepsu, jego suplementacja okazuje się atrakcyjna nie tylko dla przedstawicieli dyscyplin siłowych i sylwetkowych, ale również innych sportowców, którzy wykonują więcej jak jeden trening dziennie lub uczestniczą w wielodniowych lub wieloetapowych zawodach sportowych.

Facebooktwitterlinkedin